ڪوئيٽا(بيورورپورٽ)
ڪوئٽه ۾ سول اسپتال اندر ٿيل تيزاب حملي ۾ سخت زخمي ٿيندڙ نوجوان ڊاڪٽر ماه نور ناصر جي زندگي، تعليم ۽ جدوجهد بابت نوان تفصيل سامهون آيا آهن. سندس ڪزن ۽ ساٿي ڊاڪٽر سعديه ناصر موجب ماه نور هڪ اهڙي خاندان سان تعلق رکي ٿي جتي عورتن جي تعليم ۽ ملازمت جو رواج محدود هو، پر سخت سماجي دٻاءَ باوجود هن ڊاڪٽر بڻجڻ جو فيصلو ڪيو.
خاندان ۽ پسمنظر
ڊاڪٽر سعديه ناصر موجب ماه نور جو تعلق بلوچستان جي ضلعي دڪي سان آهي. سندن خاندان زراعت ۽ ڪاروبار سان لاڳاپيل رهيو آهي، جتي روايتي سوچ سبب عورتن جي اعليٰ تعليم يا نوڪري ڪرڻ کي هميشه آساني سان قبول نه ڪيو ويندو هو.
ڊاڪٽر سعديه ٻڌايو ته سندن خاندان ۾ پهريون شخص جيڪو ڊاڪٽر بڻيو، اهو سندس والد ڊاڪٽر آدم خان هو. انهيءَ تبديلي بعد ئي خاندان ۾ تعليم بابت سوچ آهستي آهستي بدلجڻ شروع ٿي.
تعليم ۽ طبي شعبي ڏانهن سفر
ڊاڪٽر ماه نور ناصر پنهنجو انٽرميڊيئيٽ تعليم ڪوئٽه جي اسلاميه گرلز ڪاليج مان مڪمل ڪئي. بعد ۾ هن ڪوئٽه انسٽيٽيوٽ آف ميڊيڪل سائنسز مان ايم بي بي ايس جي ڊگري حاصل ڪئي.
ساٿي ڊاڪٽر سعديه موجب ماه نور هميشه پڙهائي ۾ محنتي ۽ پرعزم رهي. هوءَ سماجي دٻاءَ، تنقيد ۽ سخت روين جي باوجود پنهنجي خواب سان جڙيل رهي.
سماجي دٻاءَ ۽ تنقيد
ڊاڪٽر سعديه ناصر ٻڌايو ته خاندان ۽ سماج طرفان عورتن جي تعليم ۽ نوڪري بابت ڪيترائي سوال اٿاريا ويندا هئا. کين چيو ويندو هو ته عورتن جو اڪيلي شهر ۾ رهڻ ۽ اسپتال ۾ ڪم ڪرڻ مناسب ناهي.
انهن روين باوجود ماه نور ۽ سندس ڪزن پنهنجي رستي تي قائم رهيون. سعديه موجب، ”اسان کي هر قدم تي سماجي طعنا ۽ سوال برداشت ڪرڻا پيا، پر اسان هار نه مڃي.“
تيزاب حملو — هڪ افسوسناڪ واقعو
ڪوئٽه جي سول اسپتال ۾ ڇنڇر ڏينهن ٿيل تيزاب حملي دوران ڊاڪٽر ماه نور ناصر سخت زخمي ٿي پئي. واقعي کان پوءِ اسپتال ۾ هنگامي صورتحال پيدا ٿي وئي ۽ کيس فوري طبي امداد ڏني وئي.
ڊاڪٽر سعديه ناصر موجب هي واقعو نه صرف هڪ فرد تي حملو آهي، پر عورت ڊاڪٽرن ۽ انهن جي حوصلي تي به هڪ وڏو صدمو آهي.
ماه نور جو عزم
سماجي دٻاءَ ۽ هاڻوڪي حملي باوجود ڊاڪٽر ماه نور ناصر جو عزم مضبوط رهيو آهي. سندس ويجهن مائٽن مطابق هوءَ اڳ ۾ به هميشه چوندي هئي: مان اسٽرچر تي نه وينديس، نه ئي ڪو اهو چوي ته ماه نور ڊڄي وئي.
هي جملو هاڻي سندس بهادري ۽ مزاحمت جي علامت بڻجي ويو آهي.
ڊاڪٽر ماه نور ناصر جي ڪهاڻي صرف هڪ طبيب جي زخمي ٿيڻ جي نه آهي، پر اها بلوچستان جي انهن هزارين عورتن جي ڪهاڻي به آهي جيڪي تعليم ۽ پيشه ورانه زندگي ۾ سماجي رڪاوٽن جي باوجود اڳتي وڌڻ چاهين ٿيون.
هي واقعو سوال اٿاري ٿو ته آخر عورتن جي حفاظت، احترام ۽ برابري کي يقيني بڻائڻ لاءِ سماج کي ڪيتري تبديلي جي ضرورت آهي؟
